(MISIR, Suriye, Filistin, Doğu Türkistan, Arakan…)
Üzerine kan damlamış bir coğrafya... Hafızalardan silinmeyecek bir katliam. Uğuldayan kulaklar, sıkışan kalpler, akan gözyaşları ve her şeye rağmen susan iktidar hırslıları. Oturduğu koltuğu daimi sanan gaflet mağdurları.
Elinde Kur’an’la ilerleyen İslam sevdalıları. Onlara karşılık verilen ateşle yeryüzüne bir cemre gibi düşen, yüreklerimizi kül eden şehitler.
Haritanın en beyaz noktasına kan düştü
Kırıldı adaletin kılıcı; kalkan düştü
Mahkumlar yargılıyor; hakimler mahkum şimdi
Hakların temeline sanki bir volkan düştü *
Davan daimidir. Üzülme şehit kardeşim.
Oraya bir Ali kılıcı lazımdı şimdi. Zülfikar iki başıyla saldırmalıydı kâfire. Bir başıyla seni silahla karşılayan zalimi, diğer başıyla bu haline göz yuman, tek kelime etmekten imtina eden kâfiri biçmeliydi.
Bir Ebubekir sıddıkiyeti lazımdı oraya. Sadık kardeşlerini yalnız bırakmayıp başını seninle beraber secdeye indirip, en yakın dostu, biricik arkadaşı Sevgililer Sevgilisi’ne en içten dualarını etmeliydi.
Bir Fatıma-i Zehra inceliği lazımdı oraya. Sevgililer Sevgilisi’nin Uhud’da aldığı yarayı duyar duymaz o dağa koşarak geldiği gibi sana da koşmalıydı. Babasının mübarek yüzündeki kanları o nur saçan elleriyle temizlediği gibi silmeliydi senin de yaranı.
Bir Ömer adaleti lazımdı oraya. Adaletin ters yüz olduğu o coğrafyaya bütün haşmetiyle gelmeliydi. Adalet kıvılcımlarını olanca hikmetiyle neşretmeliydi yurduna.
Sevgililer Sevgilisi’nin o kuşatıcı sevgisi lazımdı oraya. Bütün cihanı değiştiren resul, kâfirleri de değiştirmeliydi. Yüzü aynı kıbleye dönen, aynı Rabbe dua eden kardeşleri birbirine düşüren zalimin zulmüne dur demeliydi.
Sana yazılan naatın bir dizesi gönüllerin sana susuzluğunun göstergesi gibiydi.
Sensizlik depremiyle hancı düştü; han düştü
Mazluma sürgün evi; zalime cihan düştü
Sana meftun ve hayran, sana ram olanlara
Bir bela tünelinde ağır imtihan düştü *
Oraya sen lazımdın Ey Resul. Sana sadık o nur saçan ashabınla Sen lazımdın. Gül kokunla gelmeliydin oraya. Biricik kızın Fatıma ile yaraları sarmalıydın. Hz.Ebubekir’le sıddıkiyetin en güzel örneklerini göstermeli, sadakati unutan gafillere yol göstermeliydin. Hz. Ali’ye verdiğin Zülfikar’ı din kardeşlerime vermeliydin.
Affet ey Resul. O kadar çaresiziz ki elimizden gelmeyeni istiyoruz. Sen’i istiyoruz. Sen’i arıyor gözlerimiz. Hz. Ali’nin elinde beyaz sancak, arkasında mübarek deve Kasva’ya binmiş geldiğini hayal ediyoruz. Zalimin zulmüne dur dediğini, bütün Müslümanları ardında toplayıp secdeye beraber eğildiğimizi düşlüyoruz.
Fetihlerin en şanlısına ulaşacak kardeşlerimiz için dua ediyoruz. Senin yüzü suyun hürmetine yalvarıyoruz Yaratana. Alemlerin var olmasına sebep Sen’in adınla el açıyoruz Yüce Rabbe. Bu günahkâr dudakların yalvarışları ulaşır mı arşa? Duyulur mu sesim Rahman katında?
Hemen bir ayet sarıyor gönlümü.
“Kullarım, Beni sana soracak olurlarsa, gerçektende Ben pek yakınım. Bana dua ettiği zaman dua edenin çağrısına cevap veririm. Öyleyse onlarda bana cevap versinler ve Bana inansınlar ki doğruya erişsinler.” (BAKARA- 186)
Müjdelerle geliyor yüce kelam ve devam ediyor muştusuna.
Sakın, Allah’ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! Allah, onları ancak gözlerin dehşetle bakakalacağı bir güne erteliyor(İBRÂHÎM – 42)
Seviniyor, şükrediyor ve dua ediyorum.
Ya Rabbi!
Düşmanlarını kahrederek zelil ve perişan hale getiren, kudretinin karşısında her şeyi aciz bırakan EL KAHHAR. Yüce isminin tecellisini umuyoruz.
Yarattıklarına merhamet eden, acıyan ve şefkat gösteren ER-RAHİM. Merhametine sığınıyor, yalnız senden istiyoruz.
Her türlü zorluk ve müşkülleri çözen, maddi-manevi bütün kapıları açan, kulların arasında hakim olan, her şeyi hikmetle açan EL-FETTAH. Müslümanlara fetih kapılarının açılmasını diliyoruz.
*Dörtlükler Nurullah Genç’in Yağmur adlı şiirinden alınmıştır.
