Ramazan ayının yoğun manevi temposunun zirvelere çıkması gerektiği günleri yaşıyoruz. Artık Kadir gecesini aradığımız günlerin içindeyiz. Cehennemden azad olmak adına habire ilahi rahmeti celbetmeye, üzerimize çekmeye, kendimizi affettirebilmek adına kapısından başka sığınak bulunmayan rahimi Rahmana niyaz ediyoruz.
Kadir gecesini bir gün değil, her gün arayanların günlerini kıymetli madenlere dönüştürebildiğine inanıyoruz. Yaşamının her gününde Kadir gecesinin huşusunu tatmak isteyen kişi hayatı Kadir gecesi standardında yaşaması gerekir.
Kadir aynı zamanda “kıymet” ve “değer” demek. İnsanın Rabbine, kalbine, kâinata ve insana verdiği değerin insanın hayata bakışına anlam ve değer kattığını bilmem anlatmama gerek var mı?
Peki ya insanın Müslüman kardeşine, kendisi ile aynı mefkure ve inanca sahip olduğu dava arkadaşına kıymet ve değer vermesi bundan istisna tutulabilir mi?
Muttefekun aleyh olarak rivayet edilen bir hadis, Kadir gecesinin gizli kalma hikmetlerinden birisini aydınlatması bakımından oldukça çarpıcıdır. Efendimiz bir gün Kadir Gecesi’nin hangi gece olduğunu haber vermek üzere çıkmıştı. Fakat iki Müslümanın tartıştığını görünce şöyle buyurdu:
“Size Kadir Gecesi’ni haber vermek için çıkmıştım; fakat iki kişinin tartışması sebebiyle o bilgi kaldırıldı.Belki de bu sizin için daha hayırlıdır.”
Hadiste açıkça görüldüğü üzere büyük bir hayrın, yani Kadir gecesinin hangi gün olduğunun bildirilmesi iki Müslümanın yıkıcı bir şekilde niza etmesinden dolayı unutturulduğundan bahsediliyor. Demek ki Müslümanların çekişmesi bazen büyük hayırların ve bereketlerin önüne geçebiliyor.
Müslümanların vakıfları, dernekleri, kurumsal yapıları farklı olabilir, her konuda düşünceleri ve yöntemleri de aynı olmayabilir. Ancak bu farklılığı yıkıcı ve onarılmaz öfke ve nizaya dönüştürdüklerinde, rahmetin ve zaferin gecikmesine sebebiyet verdiğini son iki asırdır acı tecrübelerlemüşahede ediyoruz. Burada hem maddi zafer ve üstünlükler hem de manevi anlamda kayıplar yaşanabiliyor.
Nitekim Kur’an’ı Kerim bizleri bu konuda şöyle uyarır:
“Birbirinizle çekişmeyin; sonra gevşersiniz ve gücünüz gider.” (Enfâl 46)
Tarih boyunca şu net bir şekilde müşahede edilmiştir ki birlik ve beraberlik rahmeti, bağışlanmayı, zaferi celbeder. Çekişme, niza, gereksiz ve suni tartışmalar rahmet ve bereketi kaçırır. Hatta bazen Kadir gecesinin feyzinden de mahrum edebilir.
Bundan dolayı Müslümanlar arasındaki küçük görünen tartışmalar bile bazen büyük hayırların gizlenmesine veya gecikmesine sebebiyet verebilir. Kavga edenlerin, niza ve çekişmeyi hayat tarzı haline getirenlerin zararı bireysel olmaktan çıkar; toplumsal bağlamda ümmeti kadr-u kıymetten düşürür. Rahmet ve bereketi dağıtır, buğzu arttırır, kırılmaları derinleştirir; en nihayetinde zaferi geciktirip düşmanı sevindirir.
Belki de Kadir Gecesi’nin vaktinin gizlenmesinde bize verilen en büyük derslerden biri şudur:
Kalpler birleşirse rahmet iner, kalpler ayrılırsa bazı rahmet kapıları kapanır.
O halde ümmet coğrafyasının tarumar edildiği, soykırımdan geçtiği, İslam aleminin sırasıyla onurunun çiğnendiği, Moğol istilasını andırangelişmelerin yaşandığı şu mahzun Ramazan ayında; bilhassa Kadir gecesinin arandığı şu son on günde gelin magazin gündemlerle meşguliyeti keselim.Anlamsız ve gereksiz retoriklerle gündem saptırmayalım.Irki, mezhebi, bölgesel ve yerel saiklerle birbirimizin boğazını sıkmayı terk edelim.
Rahmeti ilahîyeyi bizlerden uzaklaştıracak her türlü davranıştan sakınalım. Kur’an’ın doğum gecesi, risaletin yıldönümü, affın ve merhametin çağlayan iklimini soluyalım.
Meleklerin saf saf indiği bu gecede arınmış ruhlarımızdan tertemiz niyetler yükselsin yaratana. Yalvaralım, yakaralım:
Kudüs’ün tutsak olduğu son Ramazan olsun bu Ramazan.
Son dökülen göz yaşı olsun Doğu Türkistan’ın.
Füzeler kalbine saplansın melun siyonist’in ve emperyalistin.
Elimizden ve dilimizden incinen kimse kalmasın bu Ramazan ve her Ramazan.
Ve gece boyu dudaklardan şu nebevî dua dökülsün:
“Allah’ım! Sen affedicisin, affetmeyi seversin. Bizi de affet.”
