Devlet arşivlerinin başındaki zat, 1940’lı yıllardan devletin en üst düzeyinde gerçekleşmiş bazı yazışmaları çıkarmış devletin arşivinden.
“Bakın, bakın... Almanlar, adaları bize verecekti ama İsmet Paşa kabul etmedi” diye yayınladığı yazışmalar, dönemin başbakanı ile dönemin Cumhurbaşkanı İsmet İnönü arasındaki yazışmalar...
*
Yazışmalara bakıyoruz...
Tam olarak devlet arşivlerinin başındaki zatın söylediği gibi bir sonuç çıkmıyor.
İsmet Paşa’ya oradan vurulamaz
*
Hadi diyelim öyle bir sonuç çıktı...
Yazışmaların bağlamına bakmadan, dönemin savaş koşullarını göz önünde bulundurmadan, o tekliflerin yapıldığı dönemde Almanların ne durumda olduğunu hesaba katmadan, teklifin gayesini anlayıp dinlemeden...
“Bakın, bakın... Almanlar adaları bize veriyordu, İsmet Paşa istemedi” denemez, denmemeli.
*
Hepsini geçtim.
Bu meselede en önemli nokta şurasıdır:
*
İsmet Paşa’nın eleştirilecek çok yönü vardır, doğru...
Ama Hitler Almanyası’ndan büyük bir titizlikle ve ustalıkla uzak durmayı başarması...
Ayakta alkışlanacak bir politikadır.
*
Son sözüm şudur:
Tarihi kişiliklere “siyah” ya da “beyaz” diye bakmaktan vazgeçebileceğimize dair benim artık zerre kadar umudum kalmadı.
MUHARREM İNCE, GÜL İLE BABACAN’I ISKARTAYA ÇIKARDI
HERKESİN söylediği bir şey var.
Diyorlar ki...
*
“Kemal Kılıçdaroğlu’nun aklında millet ittifakının cumhurbaşkanı adayı olarak iki isim var: Abdullah Gül ya da Ali Babacan...”
*
Size bir şey söyleyeyim mi?
İsmet Paşa’ya oradan vurulamaz
Muharrem İnce’nin harekete geçmesiyle birlikte...