Rabbimiz Kur?an-ı Keriminde şöyle buyuruyor:
?İnsanlar ?iman ettik? demeleriyle bırakılacaklarını ve kendilerinin sınava tabi tutulmayacaklarını mı sanıyorlar??(1)
Bir başka ayet-i kerimesinde de şöyle buyuruyor:
?Onları guruplar halinde dünyanın her yerine dağıttık. Aralarında iyiler de vardı, kötüler de! Kötülüklerden dönüş yaparlar diye onları gâh nimetler gâh musibetlerle imtihan ettik.? (2)
Bu ayet-i kerimelerden anlaşılıyor ki, insanlar şu âleme imtihan için getirilmişler. Bu dünya imtihan meydanıdır, insanlar başı boş değiller; saadet sarayları ve zindanlar onları bekliyor....
İnsanın önüne iyi şeylerde konulmuş, kötü şeylerde! Rabbimiz iyi veya kötü şeyleri, Peygamberler vasıtasıyla insanlara bildirmiş. Fakat tercih hakkı tanımış, isterse güzel şeyleri, istemezse ahlak dışı olan kirli işleri seçer. Aklını kullanıp güzel şeylere talip olanlar, ötede mükâfat alacaklardır.
Dünya hayatında da bu böyledir. Kuralına uygun çalışma yapanlar refah düzeyi yakalamış, dünyada cennet hayatını yaşıyorlar. Kuralına uygun çalışma yapmayanlarda sefalet içinde yaşıyorlar.
Ahret boyutu da bundan farksızdır. Allah?ın verdiği emirlere uyanlar, saadet saraylarında keyif edecekler. Uymayanlarda, bedelini ödeyecekler.
Okul da çalışkan talebeler olduğu gibi, tembel olanları da vardır. Eğer öğrenciler derslerine dikkat eder ve sınavına hazırlıklı olurlarsa, başarılı bir sonuç elde etme şansları yüksektir. Fakat bazen sınavlara hazırlıklı olduğu halde yinede başarısız olma ihtimali vardır.
Demek ki sınava iyi hazırlandığımızı sandığımız halde, kazanacağımıza dair garantimiz yoktur. Madem insan burada imtihana tabi tutulmuş, kazanma ve kaybetme ihtimali vardır. O vakit daima korku ve ümit içinde yaşaması aklın gereğidir.
Şu dünya hayatı bizim ilkokul, ortaokul, Lise ve üniversitedeki halimize benzer. Sınavların biteceği yok, buna ilave olarak her gün 5-6 tanede ev ödevi verilir. Yani sadece bir sınavı kazanmakla adama diploma vermezler, Pek çok sınavlardan geçtikten sonra kazanırsa diplomasını alır. Mesele öyle kolay değildir.
Anlaşılan şu ki; bir LÂİLAHE İLLALLAH demekle iş bitmiyor, onun gereğini yapmak lazım geliyor.
Öğretmen talebesine ders verir bu sayfadan bu sayfaya, şu konudan şu konuya kadar hazırlanırsan sınavı başarır ve diplomanı alırsın.
İnsanlar da bu dünya okulunda, öğretmenleri olan peygamberlerin verdiği ödevleri yaparlarsa diplomalarını alırlar, cennet saraylarında yaşarlar. Onlar için Ahret yolculuğuna çıkmak, güzel bir seyahat olur ve onlara şöyle denilir.
?Sizlere müjde! Mevt i'dam değil, hiçlik değil, fena değil, inkıraz değil, sönmek değil, firak-ı ebedî değil, adem değil, tesadüf değil, fâilsiz bir in'idam değil. Belki bir Fâil-i Hakîm-i Rahîm tarafından bir terhistir, bir tebdil-i mekândır. Saadet-i Ebediye tarafına, vatan-ı aslîlerine bir sevkiyattır. Yüzde doksandokuz ahbabın mecma'ı olan âlem-i berzaha bir visal kapısıdır.?(3)
Bir gün İbrahim Ethem (hz) Rüyasında Hz. Cebrail?in, elinde Hak dostlarının isimlerinin yazılı olduğu defterle görür ve sorar:
?Bak bakalım benim ismim de yazılı mı Hak dostlarının içinde??
Hz. Cebrail , ?Hayır der, senin ismin Hak dostlarının içinde değil, Hak dostlarını sevenlerin içinde yazılı!..? İbrahim Ethem (hz) bu defa teklifini şöyle yapar:
?Madem benim adım Hak dostlarının içinde değil de, Hak dostlarını sevenlerin içinde yazılıdır. Öyle ise Peygamberimiz, ?Kişi sevdiğiyle beraberdir.? buyurdu. Çabuk benim adımı da sevdiğim Hak dostlarının yanına yaz. Peygamberimizin emrini yerine getirmiş ol.?der Cebrail aynen uygular. İbrahim Ethem (hz) nin ismi de sevenler listesinden alınır, sevdiklerinin listesine yazılır. Böylece sevdiği Hak dostlarıyla birlikte olur.
Rivayete göre Rasûl-ü Ekrem (sam) efendimize ashaptan birisi sormuş. Ey Allah?ın Resulü! ?bir kimse bir kavmi severse, fakat o kavmin seviyesinde değilse ne buyurursunuz?? Allah Resulü şöyle buyurur. ?İnsan sevdiğiyle beraberdir.?buyurmuştur.
(1) Ankebut suresi, âyet.2
(2) Â?raf sûresi, Eyüp168
(3) Ris ale-i Nur külliyatından, 20,Mektup,7,kelime