İş işten geçmeden iyice düşün
Ölümün yüzüne gül güller açsın
Bir ömür denilen doyumsuz düşün
Sırrını bilmeye ne çok muhtaçsın
Eğil mezarlıktan bir çiçek kokla
Madde perdesini dağıt bir okla
Mana aleminde kendini yokla
Anla tefekküre ne kadar açsın
Sabit sandığımız hayat bir nehir
Kaç defa mezara doldu bu şehir
Her can için ölüm, kaçılmaz ahir
Tatmadan tanı ki, ürpertin kaçsın
Yık içinde binler seti duvarı
Seyret Allah nasıl yaratır varı
Sana sende azap,cehl canavarı
Katlet onu korkma, çığlıklar saçsın
Telef etme ömrü, nice boş zanla
Fırsat varken varlık sırrını anla
Sanma hayat yalnız et kemik kanla
Ey madde sen fani binek araçsın
Ömrünün baharı bitiyor kışla
Sanki geçip gitmiş bir göz kırpışla
Her can bir neferdir, bu dünya kışla
Ey nur-u hakikat sen zümrüt taçsın