İnsanın doğasında hata yapma ve yalan söyleme özelliği var mıdır? Diye sorulacak bir sorunun cevabı mutlaka vardır olacaktır.
Alemlerin rabbi olan yüce Allah biz insanları hata yapabilme özelliğiyle yaratmıştır.
Hiçbir yaratılmış tamamen mükemmel değildir.
Mükemmel olanlar sadece meleklerledir.
İnsan hata yapar yaptığı bu hatayı tekrarlarsa bu yaptığı ahmaklıktan başka bir şey değildir.
Aslında hata yapmak, doğru sandığımız yanlışlarımızı düzeltmektir.
Hata yaparak doğruya ulaşırız,bir çeşit doğru yolu bulma yöntemi yani.
Yaptığımız hataların sonunda tabi ki bazı bedeller öderiz.
Fakat önemli olan düştüğümüz yerden kalkıp yeniden başlayıp tekrar aynı yere gelince orayı doğru bir şekilde atlatmaktır.
İşte bunu başarabildiğimiz zaman o hatanın bizim için önemi olmayacak ve gözümüzde yok olacak.
Hangi gün hata yapmıyoruz ki,sizce bu hataları telafi etmek istersek,telafi edemez miyiz?
Tabii ki de telafi etmek istersek bunu yapabiliriz öyle değil mi?
Kendimizi kandırmayalım.
Peki insan neden yalan söyler?
Yaptığı doğru ise yalan söyleme gereği neden duyar?
Yalan ve doğru arasında öyle bir çizgi vardır ki insan ancak sonunda farkına varır doğruların.
Bir gereksinim midir yalan söylemek,yoksa kendimize mi güvenmiyoruz?
Ailemize, çevremize rahatça yalan söylerken hiç mi düşünmüyoruz sonunu?
Yalanın başlangıcı bizi yanıltır,sanki her şeyi atlatacakmış,her şey rayına girecekmiş,her şey düzelecekmiş gibi gözükür.
Fakat öyle değildir.
Eksik ve kalitesiz malzemeyle inşa edilmiş bir ev ile iyi ve kaliteli malzemelerle inşa edilmiş bir ev düşünün.Hangisi daha uzun süre dayanır,hangisi daha iyidir?
Elbette iyi ve kaliteli malzemelerle inşa edilen ev daha uzun süre dayanır ve daha iyidir.
Peki biz yalan söyleyerek atlattığımızı sandığımız anları biriktirip sonucunun iyi olacağını mı zannediyoruz?
Biz insanlara rahatça yalan söyleyebiliyoruz peki ya Yaradanı hiç mi düşünmüyoruz,hiç mi utanmıyoruz,onu aldatabileceğimizi mi sanıyoruz?
Sizce yanılmıyor muyum?
