Yüz yıl önce bizi Anadolu'dan çıkarmaya çalıştılar. Olmadı, başaramadılar, gitmedik, direndik. Bunun üzerine 20. Yüzyıl boyunca bizi Anadolu'ya hapsettiler, coğrafyadan kopardılar. Cumhuriyet tarihi boyunca Türkiye'ye yönelik en büyük küresel proje bu idi.
Başardıklarını sandılar. Bir daha ayağa kalkamayacağımızı düşündüler. 20. Yüzyıl'ın sonunda Anadolu yeniden ayağa kalktı. Bir yüz yılı direnerek atlattı. Yeniden etrafına baktı, coğrafyayı ve tarihi yeniden hatırladı. Yüzlerce yıl birlikte yaşadığımız insanların ruh dünyasının ne kadar tanıdık olduğunu farketti. Onlarla geçmişte olduğu gibi gelecekte de aynı coğrafyada dayanışma içinde yaşayabileceğimizi gördü.
İşte o zaman sınırların ötesine bakabilmeyi öğrendik. Beraber yürüyebileceğimizi, beraber ayağa kalkabileceğimizi, beraber bu kaos tarihinden kurtulabileceğimizi anladık. Doğu Afrika'dan Pasifik bölgesine kadar sözlerimizin, bakışlarımızın, ülkelerimizi ve dünyayı algılama biçimlerimizin ne kadar benzeştiğini yeniden keşfettik.
Elimizi uzattık. Gönlümüzü açtık. Zihinlerimizi tazeledik. Somali açlıktan kıvranırken bütün imkanlarımızla seferber olduk. Pakistan depremle yıkılırken bütün kaynaklarımızla yardıma koştuk. Köyler kurduk, yetimhaneler açtık, Afrika'nın en ücra kasabalarına gidip insanların ihtiyaçlarını karşıladık. Hastaneler kurduk, kurslar açtık, okullar yaptık.