alışamadık sensizliğe
alıp gittin tadını dünyamın
yıldızlar dökülürken birer birer
öksüz kaldı geceler hasretine
ah be reis
arslan kaybolunca ormandan
tırmalıyor göğsümü kanlı tırnaklar
ah be reis
dönülmez sulara sürdün atını
kesildi ayaklarım limanlardan
ah be reis
istanbul senmişsin meğer
senmişsin kitap kalem
sana öykünürmüş haberler
ah be reis
bir dost etmezmiş dünya!
bir dost içinmiş sevinç ve keder
oysa seninle vardık biz!
bir gün bir dağı patlatacak
bir haberle dünyayı sarsacaktık
Hak sesi işitilecekti her yerden
seninle biz yeni bir dünya kuracaktık
ah be reis
seninle biz bir dünya kıyama duracaktık!
nasıl sığardı kalbine binlerce gönül
nasıl yeterdi sevgin hepimize
nasıl kucaklardın bunca derdi
yaşadığımız huzur sendin
paylaştığımız sevinç sendendi
sığındığımız liman sendin hüzünlü gecelerde
hak yerde kalmaz ayağa kalkardı durduğun yerde
ah be reis
girmediğin hiç bir gönül kalmayacaktı
hani yetişecektin susuz çöllere
yağmur gibi sessiz
ah be reis
hani mecnun sahrada
bütün varını verip ceylanın bağını çözmüştü!
ah be reis
sen yaydan fırlayan oka gerdin sineni
ah be reis
son günündü
"eskiden birbiri yerine vefat kahramanlar varmış!"
derken bir sır görüldü
bir ses yükselmedi aramızdan
sen kal ben giderim diyen
ah be reis
duyuramadık ölümünle verdiğin dersi
bir dağda bir kurt ölse duydu da
seni duymadı uğruna can verdiğin Aymazlar
ah be reis!
derdin kime kaldı bilinmez
ah be reis
gönlün kime kaldı bilinmez
ah be reis
ah be reis