İnsanlar huzursuz, dünya huzursuz.
Bitip tükenmek bilmeyen hırslarımız yüzünden her gün gerim gerim gerilime katsayımızda artışlar görülüyor.
Haktan ve hakikatten uzaklaşmakla doğru orantılı bir artış bu!
Prof. Şaban Ali Düzgün Hoca’nın ‘21. Yüzyıl İçin Din’ adlı eserinde bu uzaklaşma süreci ile ilgili tespiti şudur: “Bir bütün olarak insanlık, “En kötü şey, en iyinin bozulmasıdır” sözünü doğrulayan bir çağa tanıklık etmektedir.”
Bu tanıklığın ifade ettiği büyük resme bir de masal penceresinden bakmaya ne dersiniz?
Yalnız, şiirin adı masal; bildiğimiz masallardan değil.
Şiirinin adını ‘Masal’ koyan şair, aslında bizim hikâyemizi anlatmış.
Hangi hikâyenin tam içinde bu kadar var olduk?
Bu şiir bir Mevlana İdris Masal’ı; lakin bu masalda iyilere gökten düşen üç elma yok.
Bir Masal ki içinde peri kızları, devler, cüceler yok; krizlerle, savaşlarlayaşanmaz hale getirdiğimiz dünyamız var,biz varız.
İnsana ve dünyaya tahakküm hırsının kara kalem tablosu sanki.
Hırsının emrine giren insanın Allah’ın arzında Allah’ı hesaba katmadan, yarını düşünmeden yaşamaya çalışmakla kendisiyle birlikte tüm evreni ne büyük bir felakete sürüklendiğinin hikâyesi bu!
Okuyunca hak vereceksiniz ve diyeceksiniz ki şairin‘Masal’ı masal değil, bildiğimiz hakikatmiş!
***
“Çocuktum her şeyi anladığımı sanıyordum
Sonra büyüdüm
Bombaların ve bankaların dağlardan ve ırmaklardan
Fazla olduğunu gördüm
Bahçıvanlar generallerden
Menekşeler mermilerden daha azdı
Yenilmişti dünya
Duanın özgürleştiren rüzgârı çekilmişti yüzlerden
İnsanlar doğa değil yönetmelik kokuyordu
Nükleer artıklar ve çok uluslu yalanlarla
Kirlenmişti yüzümüz
Teknolojinin o yok edici
O gri gölgesi düşmüştü yüzlere
Yenilmişti yüzümüz
Ve görüntü aynıydı bütün aynalarda
Her şey çok açıktı
Herkes kimsesiz
Herkes bir şeyin yoksuluydu
Hepimiz aynı anda yenilmiştik
Ve şarkılarımız kederliydi
Yanlış bir zamanda mı yaşıyordum
Çekip gitse mi idim
Ne yanlış bir zamanda yaşıyordum
Ne de çekip gidecek bir yer vardı
Her yer aynıydı, kaldım
Sürekli çağıran ve ayırım yapmayan toprak
Nasıl olsa beni de çağıracaktı
Masal dünyanın bittiği yerde başlar
Biliyorum eski zamanlarda değiliz artık
Ve masallar böyle anlatılmaz
Biliyorum ben hiç masal yazmazdım
Dünya sisteminin hepimize anlattığı masal
Kötü olmasa bu kadar
Biliyorum bir karınca türküsünden
Daha hafif olacak sesim
Biliyorum insanların birbirine olan
Yabancılığı büyüyecek dünya küçüldükçe
Biliyorum telefonlar oldukça
İnsanlar birbirini görmeyecek
Biliyorum birbirimizi hiç görmeden öleceğiz
Her şey için tek şey diliyorum Allah’ın gülleri yakamızı bırakmasın”
Mevlana İdris Zengin
Yaşayıp görseydi bugünleri, başka bir masal anlatır mıydı, bilmiyorum.07 Haziran 2022’de aramızdan ayrılan şaire Allahtan rahmetler diliyorum. Mekânı cennet olsun.
‘Tarih Bitti’ şiirinde ihtiyaç duyduğu şeylerden söz etmiş rahmetli. Vasiyeti gibi şeyler… Söyledikleri bugün, hepimizin ihtiyacı aslında…
“Yine birisi ağlamış bak yeryüzü ıslak
İçinde yalan olmayan bir cümle söyle bana
İçinde Amerika olmayan bir cümle söyle
İçinde zulum olmayan bir cümle
İhtiyacım var buna”
Selamların en güzeliyle…
H. Halim Kartal 13 Nisan, 2026
