Başlangıçta evet aslında. Allah her insanı eşit yaratmıştır. Her insan eşit düşer ana rahmine. Eşit doğar, nerdeyse eşit zamanda kalır orada. Ama ondan sonra başlar işte eşitsizlik. Hepsinin doğar doğmaz çizilmiştir kaderi. Kimi sıcacık yuvasında tertemiz yumuşacık çarşaflarla sarılıp başlar hayata, kimisinin ise sarılacak bir parça bezi yoktur. Hayatının her alanında fark eder bu büyük çıkmazı. Doğduğu evinde başlamıştır eşitsizlik. Küçük kardeşine gösterilen sevginin,ilginin belki yarısı gösterilmez ona. Okula başlar, orada da karşısına çıkar. Bitirirken de bırakmaz yakasını. Hele sınavlar, puanlar, yapılan uygulamalar yok mu!
Bir şekilde devam eder yaşamına. Halbuki o okula gitme sebebidir de eşitlik! Fırsat eşitliğidir üstelik. Okumaması için önüne konulan tüm engellere rağmen okur. Üniversiteyi kazanır. Artık orada herkesin daha özgür daha eşit olacağını düşünür. Ama çok geçmeden anlayacaktır eşitsizliğin kara bulutlarının oraları da sardığını. Ama alışmıştır da yavaş yavaş bu duyguya. Kaderimizse çekeriz anlayışı tüm benliğini sarmaya başlamıştır. Hem bir tek bana değil ya düşüncesi içten içe rahatlatır onu. Aynı durumda olan binlerce belki de milyonlarca insan vardır diye düşünür. Hatta düşünmeyi bırakıp elindekilere şükretmesini bile öğrenmiştir. Üniversitenin de sonuna gelmiştir artık. Katsayı yada başıyla ilgili sıkıntıları yoksa Kpss denen zulümle karşı karşıya kalacaktır. Buraya kadar gelmiş olması bile birçoğundan daha şanslı olduğunun farkına varması için yeterlidir.
Tamamen eşit şartlarda, eşit koşullarda yapılan ve en önemlisi de aynı yerden eğitim almış tüm bireylerin eşit bir şekilde hak ettiği yerde olmasını sağlayan bir sınavdır Kpss! O kadar eşittir ki sınavdan sonra tamamen eşit bir şekilde başlanır göreve. Gerçi kiminin adı Kadrolu, kiminin adı sözleşmeli, kimi vekil, kimi ücretlidir ama yinede hepsi öğretmendir ve sistemde hepsi eşit işi yapar. Eşit haklara sahip olmasa da! Kadrolu atandıysa şanlıdır. Dikkat edin: Şanslıdır! Daha bilgili, daha tecrübeli, daha yetenekli, daha zeki, daha hayat donanımına sahip ve kendini geliştirmiş olmayabilir.
Virgüllerle kaçırılan bu unvan sonucu aynı işi yapmanıza ve belki de daha da iyi yapmanıza rağmen eşitsizliklerin ve ayrımın tam ortasına düşersiniz. Kadrolu olarak atanan arkadaşınız sistemde öğretmen olarak gözükürken, siz geçici işçisinizdir. Onlara verilen hakların nerdeyse hiçbirinden yararlanamazsınız. Kredi alamaz, ev kuramazsınız. Evlenmeye hakkınız yoktur. Olsa bile sistemin bu ayrımından bihaber olan sevdiğiniz kızın ailesi sözleşmelisiniz diye vermez. Hadi bir şekilde ikna edip evlendiniz. Eşinizin yanına gitmek istediniz. Bu sefer sistem devreye girer. Ve sizi tamamen eşit koşullarda çalışan diğer arkadaşlarınıza haksızlık olmasın diye -üstelik adını özür yani gerçekleşmesi gereken durum ataması ? koysa da, aile bütünlüğü gibi kutsal değerleri hiçe sayarak birleştirmez. Kadrolu olsanız başvurur başvurmaz ilin emrine gidebileceğiniz bir seçenek koyacak ve sizi hiçbir şekilde mağdur etmeden direk eşinizin yanı başına gönderecektir.
Ama sözleşmeliyseniz bu ülkede evlenmeye, ev ve aile kurmaya, çocuk sahibi olmaya hakkınız yoktur! Dağın başında; elektriksiz, susuz bu genç yaşınızda ve üstelik eşinizden, çocuğunuzdan, sevdiklerinizden ayrı bir şekilde psikolojik harpler içinde bu sözde kutsal mesleğinizi yerine getirmeye çalışırsınız! Eşit bir şekilde atandığınız ve virgüllerle ifade edilen puanlarla sizi geçen diğer arkadaşlarınızda ülkenin en güzide yerlerinde doğu görevini bitirir. Ama suç sizdedir aslında! Tamamen eşit koşullarda girilen ve sizi her yönüyle ölçen bu sınava sizde iyi çalışıp kadrolu atansaydınız, derler!
Bununla bitmez eşitsizlikler. Bunlar yapılanların yanında okyanustaki damla misalidir.
Ama şu unutmamalıdır ki herkesin gerçekten eşit olduğu ve hakkını alacağı günler gelecektir. Bir şekilde haksızlığa ve ayırıma uğramış, mağdur edilmiş herkes o gün geldiğinde çektikleri sıkıntıların mükafatını alacaktır.
Peki ya bu kadar mağdur edip hak yiyenler!
M. Burak OLGUN
Nlp Master Trainer & Master Certified Coach