Hayatın başlangıcından bitişine kadar bir sistemle yaşar her şey. Kayyum dindir bu.Siz isteseniz de istemeseniz de, yapacak başka bir şeyiniz yoktur .Zaten sürüp giden bu sistemin bir parçasısınızdır. Ne beyhude bir çabadır ki, koca bir aleme inat,kendi fıtratımıza rağmen,kafa tutar dururuz.Halbuki inançsız insanlar bile onu yaratanı her nefeste zikreder ,?hu? der.Yeryüzünde insandan gayrı her varlık, bu çarkın bir dişlisi olmanın farkındadır.Ve bu farkındalığı sağlamak için gelir bütün peygamberler.Onlar vahyi anlatır,vahiyle nefes alır,vahyi yaşarlar.Kitabında kayyum dini anlatır yüce yaratıcı.Geceden, onun içinden çıkan gündüzden,gökyüzünü aydınlatan yıldızlardan,yaratanın korkusundan yuvarlanan taşlardan,aydan güneşten,yol bulduğumuz denizden,zamandan mevsimden genişleyen mekandan,ayağımızın altından kayıp giden yaşamdan? Dünyanın başlangıcından beri, farkında olanların veya muhaliflerin haberlerini dinleriz. Sadece hayatı değil, ölümü de, ondan sonrasını da anlatır bize peygamberler aracılığıyla vahiy. Alemleri yaratan yüce yaratıcı,bu eşsiz ve mükemmel tablonun boyasından boyanmamızı ister.Hatta,o tabloya katacağı güzellik yada çirkinlik nispetinde değer verir insana.Bütün bunları anlamak için, açık bir bilince,doğru bilgiye,doğru eyleme, en önemlisi de bütün bunları ihlasla kucaklamaya ihtiyacımız vardır.Bir gün kur?an okurken,?halis(İHLAS) ile ?ibret? kelimesini aynı cümlede görünce biraz daha dikkatle, ayete yeniden baktım.Subhanellah!Ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi bir kavram.Nahl suresi 66. ayette , sözün en güzelini söyleyen Allah şöyle buyuruyordu;?Kuşkusuz sizin için hayvanlar da büyük bir ibret vardır.Zira size,onların karınlarındaki dışkı ile kan arasından( gelen),içenlerin boğazından kolayca geçen halis bir süt içiriyoruz.?Pisliğin arasından geçse dahi onu kendine bulaştırmamak,aksine her şeye ve her koşula rağmen temiz kalabilmek, faydalı olabilmekti ihlas.O bilinçle yapılan eylem ne olursa olsun,riyasız,çıkarsız,baştan savmasız olurdu ,bahanelerin arkasına gizlenmeyecek kadar da ayakları yere basardı.
Zorluk yaşayalım diye değil, bilakis hayatı kolaylaştırmak için geldi vahiy. Karşılığında hiç kimseden, hiçbir ücret de istenmedi. İçimizden en ehil olanlar gökyüzüyle yeryüzünün arasındaki bağa aracılık ettiler. Onun için, Allah?ın resulü vefat edince, halası Safiye gözyaşlarının sebebine ?artık gökle yerin kapısı kapandı? diyecektir.Evet,son peygamberle birlikte başka kitap gelmeyecektir ama,elimizdeki ayetlerin hükmü kıyamete kadar bakidir.
Son peygamber!Vahiy ile nefes alan,nefesinden vahiy çıkan peygamber.Kur?anın ete kemiğe bürünmüş hali.Hikmetle bakmayı,hükümleri anlatmayı,hükümet oluşturmayı,hakim olana kul olmayı öğreten insan.Her haliyle farklı ,her haliyle farkında olan?Hayattayken böyle sözler duysaydı ,iltifatla Allah?ı muhatap eder,?böyle yaptıran Allah?a hamdolsun?derdi.
Önümüzdeki günlerde Rasulullah biraz daha çok anılacak.Onu anlatan şiirler okuyup,kasideler söyleyecek insanlar.Dünyaya gelişi şerefine türlü faaliyetlerde bulunulacak.Güller dağıtılacak,hediyeleşilecek belki.Salavatlar çekilecek,gözyaşları ile hatırlanacak son peygamber.Hatta örnek hayatı anlatılacak,insanlarımıza en çirkin örnek olma yarışına girişen televizyon kanallarında.Bu sene de bir çoğumuz sadece dillerini ıslatacak onun güzel adıyla.Bir çoğumuz yine bir yetimin başını okşamamış olacak.Ekmeğimizi bir ihtiyaçlıyla paylaşmamış,bir çocukla konuşurken onunla aynı hizaya gelmemiş,gülümseyerek elimizi omzuna koymamış olacağız.Hiç bir şahsı rencide edip utandırmamak adına,yapılan yanlış eyleme dikkat çekmeyecek,övülünce yüzümüzü kızartmayacağız.Şahsi işlerimizi kendimiz görmeyecek,birileri aç diye uykularımızı kaçırmayacağız.Her zaman ki gibi kendimizden başkasını düşünmeyecek,bir başkasını kendimize tercih etmeyeceğiz.Bu gecede ayaklarımız şişene dek namaz kılmayacak,yana yakıla istiğfar etmeyeceğiz.Yine birçok hayati konu da dengeyi bulamayacak,neyi niçin yaptığımızı bilmeden yaşayıp gideceğiz.Başkalarına hesap sorduğumuz kadar kendimize sormayacak ,başkasının hatasını gördüğümüz kadar kendimize bakmayacağız.Zekice espriler yapmayacak, yalansız riyasız bir gün geçirmeyeceğiz.Her yeni güne,bir diğerinin aynısıymış gibi başlayacak,kendimizi geliştirmek için çaba sarf etmeyeceğiz.En yakınlarımıza güzel sözle muamele etmeyecek ,onlara özel,hoşlanacakları lakaplar takmayacağız.Ne yazık ki yakınlarımızı kayıracak,işi ehline vermekten kaçınacağız.Yanımızda çalıştırdıklarımıza kötü muamelede bulunup,hak ettiği ücretini vermeyeceğiz.halis bir inançla amel etmeyecek,bundan nasıl yırtarım,düşüncesini aklımızdan hiç çıkarmayacağız.Zaaflarımızın bizi ele geçirmesine engel olmayacak,zayıflıklarımızı ilah edinmekten korkmayacağız.Her zaman ki gibi ,kuran?ın kabına ve sayfalarına duyduğumuz saygıyı,ayetlerin içeriğine duymayacak,o ayetle gönüllerimiz titremeyecek,saçlarımızı ağartmayacağız.Dostlarımızı en zor gününde yalnız bırakacak ,verdiğimiz sözleri çoğu zaman unutacağız.Yani hayatlarımızda çok da bir şey değişmeyecek,nerde kaldıysak oradan devam edeceğiz.