Bu yazımızda okuyucularımıza Şeytan?ın oyunlarından ve Allah?ın merhametinden bahsedeceğiz.
Şeytan?ın insanlara yaklaşım tarzı her zaman aynı olmaz, bazen sağdan bazen de soldan sinsice yaklaşır. Dinde olmayan hareketleri din ve Allah adına yapıldığını telkin eder. Söz konusu hareketleri hizmet adına, ibadet kisvesi altında yaptırır. Hatta dinen yapılmasında bir sakıca bulunmayan, fakat halk içinde yapıldığı takdirde dedikoduya sebep olan, insanları birbirine düşüren şeyleri, dine hizmet adına yapılmasını telkin eder.
Şeytan?ın oyununa gelen insanlar, Allah?ın kendisine verdiği imkânları nefis hesabına kullanır, fakat o, Allah yolunda mücadele ettiğini sanır. Şeytan?ın diğer bir telkini de şöyledir.
Mesela dindar gençlere ?bak sen dininin emir ve yasaklarını uygulamalısın, ama henüz gençsin şöyle biraz ihtiyarla, sonra dört dörtlük Müslüman olursun. Görmüyor musun sokaktaki gençleri onlar da Müslüman? der ve bir zayıf damarını bulup onu kendi gençlerinin ordusuna üye etmeye çalışır.
Dindar ihtiyarlara ?Sen zaten gençliğinde de iyi bir Müslüman?dın, maşallah defterler hep iyiliklerle dolu, çok hayırlı işler yaptın, onlar seni kurtarır? der. Hâlbuki âmele güvenmek yanlıştır, insanı dalalete atar. Ateşin odunu yakıp tükettiği gibi bütün ibadetlerini yok eder. İşin garibi bu tür insanlar Şeytan?ın bu telkinlerini kendilerinden sanırlar.
Şeytan?ın insan üzerinde oynadığı oyunlar ve onun özellikleri bilindiği takdirde Şeytan hakkında sağlıklı bir teşhis yapılabilir. O sağlıklı teşhisi yapabilmek için, bir tek yol gösterici var o da Kuran?dır. Şeytan, insana bu işleri yaptırırken çok fazla bir uğraş vermez. Konunun daha iyi anlaşılması için bununla ilgili bir hikâye nakledelim
Günün birinde koçu çok seven bir paşa varmış. Koçu bir iple evin bahçesinde bulunan bir kazığa bağlayıp çarşıya çıkmış. Şeytan gelip kazığı gevşetip bir kenara çekilmiş. Koç sağa, sola hareket ederken kazık yerinden çıkmış. Güneşten sıkılan koç gölge ararken bakmış, evin kapısı açık, dalmış içeriye. Evin hanımının eski Romalılardan kalma gözü gibi sevdiği antik değeri bulunan bir boy aynası duvarda asılıymış. Koç aynada kendine bir rakip bulunca, geriye çıkıp aynanın içindeki rakibine toslamış. Ayna paramparça yere inince evin hanımı kızmış, koçu kestirmiş. Paşa eve gelmiş, bahçede koçu göremeyince koçun nerede olduğunu sormuş. Hanım, ?koçun evin içine girdiğini ve aynayı kırdığını bu sebeple koçu kestirdiğini? söylemiş. Paşa, canı gibi sevdiği koçunun kesildiğini duyunca, sanki beyninden vurulmuş gibi olmuş. Paşa hanıma demiş, ?sen benim koçumu kestirdin he; derhal eşyalarını topla ve evi terk et.? Ağlayarak babasının evine giden hanım, durumu babasına anlatmış. Hanımın babası adamlarını silahlandırmış paşanın evini basıp paşayı öldürtmüş. Paşanın akrabaları gelip hanımın babasının adamlarının bir kaçını öldürmüş. Böylece çıkan çatışmada üç dört ölü beş on yaralı meydana gelmiş. Olayı evinin balkonundan seyreden bir ehli kalp şeytana demiş, ?Yaptığını beğendin mi?? Şeytan ?Ben masumum, bir şey yapmadım ki; sadece sıcaktan bunalan koça acıyıp kazığını gevşettim? demiş.
Şeytan yaptığı işini böle yapar, onun oyununa gelmeyelim.
Şeytan?ın günahkâr insanlara yaklaşımı da bir başka türlüdür.
Nefsine mağlup olan günahkâr insanlara da Şeytan der ki: ?Baksana şu hâline, senin artık ahrette kurtuluşun imkânsız, günahların boyunu aşmış, işin bitmiş, Allah seni affetmez. Hiç olmazsa burada olsun biraz keyfini sürdür.?
Günahkâr insan da Şeytan?ın bu vesvesesine aldanır, nefsinin de yardımıyla ümitsizliğe düşüp günahlara devam eder. Hâlbuki ümitsizlik küfürdür, Şeytan?ın aradığı da budur. Böyle durumlara düşen insanların imdadına şefkat peygamberi Efendimiz (sav) yetişiyor ve şöyle buyuruyor:
?Tövbe eden kimse hiç günah işlememiş gibi bağışlanır.? (1)
Ey insan madem Allah Resulü böyle diyor, sende Allah?ın kapısına koş çünkü onun kapısından kimse eli boş dönmez.
(1) 500 Hadis, no:121, Ömeri Nasuhi; İbni Mace; Camiüs-Sağir.