Günlerdir yüreğim avuçlarımda,
Üzgünüm!
Öfkeliyim!
Endişeliyim!
Ama şaşkın değilim. İsrail hükümeti, yine alışık olduğu bir metotla çözdü problemini. Yardım gemileri Gazze?ye sorunsuz girmiş olsaydı, işte buna çok şaşırırdım. Kendinden bekleneni, yani zulmünü bütün dünya önünde sergilemekten çekinmedi.
Hiç kuşkusuz, İsrail ve Filistin bütün dünyanın imtihanı. Onlarla sınanıyoruz. Ve yine sınandık. Bu sınavın tek farkı canımızla olmasıydı. Canımız yandı! İşte bu sefer biraz daha iyi anladık zulmü?
Bundan öncesini, ne kadar zulmettiklerini anlatacak değilim. Beni bundan sonrası daha çok ilgilendiriyor. Atılan bu adımın devamı gelecek mi?
Bu meselenin devletler üstü
Bu meselenin siyasetler üstü
Bu meselenin ideolojiler üstü bir mesele olduğu artık kabullenilecek mi? Meselenin ?insanlık? meselesi olarak sadece Türkiye?nin değil, bütün dünyanın meselesi olduğu artık anlaşılacak mı?
İsrail konsolosu,? istenmeyen adam? ilan edilecek mi? Bunun için yapılan eylemler daha ne kadar devam edecek, hedefine ulaşabilecek mi?
İsrail?le ilgili ilişkiler bundan sonra ne düzeyde devam edecek? İsrail hükümeti ile dış ilişkilerimiz nasıl olacak? Hala, ortak tatbikatlar yapılacak, hala ticari anlaşmalara imza atacak mıyız? Bir özür, bir kınama affedilmelerine yetecek mi?
Aramızda yaşayan, ama bu zulme sessiz kalan hatta bu işten siyasi gerilim sağlamaya çalışanların durumu ne olacak? Bu yapılanlar, yapanların yanına kar mı kalacak?
Yardım gemileri gitmeye devam ediyor. Yardım gönülleri, bütün dünya da bir çığ gibi büyüyor. İlk defa, işte bu defa, kısmen toplu, inatçı, kararlı ve çözüme odaklı bir hareket söz konusu. İşte bu defa, farklı dillerden, farklı dinlerden birçok yardım eri tek yürek oldu. Bir adım atıldı ve bu adımın içinde eminim sizler de vardınız. Gemiler yola çıktığından beri, eminim sizde o gemilerdeydiniz. Aynı heyecanı duyup aynı şevkle yol aldınız. Gemidekilerle aynı acıyı hissedip, kim bilir, beklide onlarla can verip onlarla yaralandınız. Onlar kadar tepki, onlar kadar nefret duydunuz. Onlarla adım adım, birçoğunuz birlikteydiniz. Kim bilir! Belki de birçoğunuz gidenlerle aynı ecri aldınız.
?Size ne oldu da Allah yolunda ve Rabbimiz! Bizi, halkı zalim olan bu şehirden çıkar, bize tarafından bir sahip gönder, bize katından bir yardımcı yolla! Diyen zavallı erkekler, kadınlar ve çocuklar uğrunda savaşmıyorsunuz!?(nisa suresi 75)çağrısına cevap verenler yoldaydılar, gidemeyenlerin yürekleri de o geminin içindeydi. Türkiye üzerine düşeni yaptı, ya diğerleri? Arap ülkeleri, batı ülkeleri, içimizdeki zulüm yanlıları siz neredesiniz? Sıranın size gelmesini mi bekliyorsunuz? Korkularınız size insanlığınızı mı unutturdu. Sessizliğinizden, İsrail?i haklı bulduğunuz sonucunu mu çıkarmalıyız. Sizi ve sizden olanları Allah?a havale ediyorum.
Umuyorum ki, bu hareket İsrail?in zulmünü o sularda boğar. Umarım ki, bundan sonraki yardımlar yerine ulaşır. Umarım ki, bundan sonra daha fazla can verilmez. Umarım ki, zalimin zumlu bizim ellerimizle son bulur. Umarım ki, PKK?nın iplerinin kimlerin elinde olduğu daha iyi anlaşılır da, satın aldıklarımızla sadece Filistin halkına değil, Mehmetçiğimize de kurşun sıktığımızı fark ederiz. Bu sıkıntılardan rahmet doğmasını ummak istiyorum ve o gemide olmak?
