Aktif İmam, gençlerle birlikte Antrenör Çetin Bey’i bayram dolayısıyla ziyaretten dönüşlerinde caminin mahfilinde toplanıp bir durum değerlendirmesi yaptılar.
Aktif İmam:
- Çetin Beyi nasıl buldunuz?
Gençlerden biri dedi:
-Hocam kısmen sizde biliyorsunuz. Çetin Bey o kazadan sonra tedavi olsa da bunalıma girmiş, adeta hayata küsmüştü. Hiç kimseyle bir münasebeti kalmamıştı. Bu görüşmemizde ise sanki eski Çetin Bey gitmiş yerine yepyeni bir Çetin Bey gelmiş gibiydi.
Bir Antrenör öğrettiği ana sporun yanında, o spora faydalı sporcu sağlığı ve diğer yan dalları, gibi konulara da çok dikkatli ve becerikli olmalıdır. Yani öğrencilerinin teknik ve bedensel gelişmesinin yanında, onların toplumun diğer fertleriyle iyi ilişkiler kurmasını sağlamalıdır. Toplumda iyi bir kişiliğe sahip insanların yetişmesine öncülük etmeli ve hiç bir zaman öğretmekten bıkmamalıdır. Öğrencilerinin kendisinden daha iyi yetişmesi için çalışmalıdır. Antrenör, sporcu için iyi bir öğreticiliğinin yanı sıra iyi bir arkadaş gibi olursa başarılı olur.
Eskiden tanıdığım kadarıyla Çetin Bey saydığım bu özelliklere sahipti. Şimdi kaybettiği o özelliklere yeniden kavuşmuş olduğunu gördüm.
Aferin Serkan, benim kanaatimde budur. Arkadaşların seni bu takıma boşuna kaptan seçmemişler.
Gençlerden Cumhur söz aldı:
-Hocam, bakıyorum da Serkan filozof gibi konuşuyor.
Aktif İmam:
-Serkan’a takım kaptanının bütün yetkilerini boşuna vermedik. Elbette konuşulması lazım gelen yerde konuşacaktır.
Serkan:
-Koçum, hocamızla tanıştığımız ilk günlerde hocamız ne demişti?
Cumhur:
-Valla ben unuttum, pekiyi ne demişti?
Serkan:
-Her ne iş yaparsanız yapınız, o işte ehil olacaksınız dememiş miydi?
Cumhur:
-Evet, doğru söylüyorsun dedi.
Serkan:
-Siz beni takım kaptanı seçtiniz, ben ise konuyla ilgili hiçbir bilgim yoktu. Hocamızın tavsiyesine uyarak bu konuda bilgisi olan tecrübeli arkadaşlarla görüştüm. Takımımızı bir adım ileriye taşımak için bir de kitap alıp ne yapmam gerektiğini öğrenmeye çalıştım. Yani emanet almaya ehil hale gelmek için uğraş verdim.
Hocamızın yanında bu sözü söylemem doğru olmaz, ama kitabımız Kur’an-ı Kerim’de Rabbimiz, “Emanetlerin ehline verilmesini ve insanlar arasında hükmedildiğinde de adalete uygun tarzda hüküm verilmesini emrediyor.” (1)
Burada ben kişisel kanaatimi söyleyeyim. Hz. Kur’an’ın bu ifadesine göre, eğer bilseydim bu işi böyle yapmazdım demek yanlıştır. Böyle demek yerine o işi uzmanıyla konuşarak yapmak daha güzel olur. Çünkü pişmanlık yanlışı düzeltmez. Ancak bir daha o yanlışın işlenmesine mani olabilir.
Belki farkındasınızdır! Hocamız hiçbir zaman beraber yapmamız gereken bir iş için, kendi başına bir karar almamış ve bizimle mutlaka konuşmuştur.
Arkadaşlar, Hocamız Antrenör Çetin Beyi ikna etmek için, ne kadar uğraş verdiğini biliyorsunuz ama sonunda başardı. Artık Antrenörümüz Çetin Bey önümüzdeki hafta geliyor.
Arkadaşlar, camimizin idare heyeti de bizim için seferber oldu. Kulübümüzün eksiklerini bu hafta içinde tamamlıyorlar. Böylece küçükte olsa seminer faaliyetlerimizi sürdürebileceğimiz bir yere kavuştuk.
Geçenlerde kulak misafiri oldum. Caminin mahfilinde ihtiyarlar konuşuyorlardı. Bizi çok seviyorlar. Bizim için ellerinden gelen her şeyi yapıyorlar. Camimizin cemaati gençleşiyor diye seviniyorlar. Sakın ha onlara saygıda kusur etmeyin. İmamımıza da övgüler yağdırıyorlardı. Şevket amca imamız için diyordu ki; “Allah kuvvet versin, gayretli insan. Bu yaştan sonra Kur’an okumayı ben onun teşvikiyle öğrendim. Kur’an okumayı öğrenmek benim aklımın ucundan bile geçmezdi. Geçenlerde camiye geldim imam efendi caminin mahfilinde yalnız oturuyordu. Ben hocam, Kur’an okuyuşumu bir dinler misin dedim. Oda, “Oku bakayım Şevket amca dedi.” Ben okudum o dinledi. İmam efemdi bana; “Şevket amca bundan sonra ben olmazsam sen benim yerime insanlara namaz kıldırabilirsin” dedi. Serkan konuşmasını böyle noktaladı.
Not:
Konunun devamı gelecek yazımızda.
Kaynaklar:
(1)Nisa Suresi, 4/58
