GÜL PADİŞAHI GİTTİKTEN SONRA
Sen bütün güllerini yetim bırakıp gittin Efendim. Cennet çiçeklerin yanakları ellerine öksüzdü şimdi. Adın dudaklardan sürgün! Kara kıvırcık gözler bir daha gülümseyemedi ardından! Hiç birini sevemedik senin sevdiğin kadar. Yoksulluğun içimizde büyürken cihanı kapkara bir vahşet sardı ardından. Şimdi güllere düşman ülkeler vardı. Şimdi güllere düşman anneler vardı.
Sana geleceğiz efendim. Gül şehri Medine’ne geleceğiz. Dostları uğurladığımız yerde hasretini paylaşacağız, göç mevsimlerinde. Bizden gurbete gidenler sana koşarlar. Ak giysilere bürünmüş, yorgun kervanları, sana kavuşma ümidi taşır susuz vahalarda.
Gün gelir limanlar dolar taşar gurbet yolcularınla! Bütün umutlarımızı sana göndeririz her mevsim. Dualar selamlar göndeririz adına adanmış gözyaşıyla ağarmış şafaklarda. Sen umudusun gurbete düşmüş duaların! Sana kavuşma umudu tatlılaştırır acılarımızı! Sana kavuşma umuduyla uğurlarız bir daha dönmeyecek yolcuları!
Sana geleceğiz Efendim hazan vurmuş güllerinin tutup elinden! Anne olamamış rahimlerde parçalanan tomurcuklarla! Ruhsatsız otel odalarında unutulmuş, Batı başkentlerinde parklara bırakılmış masumlarla! Dünyanın bütün güllerini toplayıp kapına geleceğiz Efendim! Bağdat’tan Bosna’ya gül yanaklardan dökülmüş kanlarla!
“Gül kokan ellerini öpmeye geleceğiz”
Güllerini daha doğmadan kıran anneleri
Şafak vakti bombalanan toprak evleri
Yalnızca sana şikayet edeceğiz.
SİZLERİ KATLEDEN BİZLERİZ AFFEDİN BİZİ
Şu kadar asır geçti aradan Allah “kardeş olun ey müminler” derken bizler düşman olduk birbirimize!
Bu düşmanlıktır şimdi sizleri katleden ey Suriye’nin taze canları!
“İnsan için ancak çalıştığı şey vardır” derken Kuran, biz az çalışıp çok kazanmayı, ihale vurmayı, vergi kaçırmayı, haram lokmayı marifet sandık!
Bu tembelliktir şimdi sizleri yakan Ey Şam’ın gül fidanları!
“İlmi, Allah kadın erkek her Müslümana farz kılmıştır” derken Yüce Merhamet Sultanı, cahilliğini itiraf etmeyi bile zül sayıp kibir ve gurura sarıldık. Cehaletin şehveti, nefsin şehveti ve batının şehveti ile semirip şişmanladık!
Sizleri katleden bu şehvettir ey Rabia’nın göz yaşları!
Affedin bizi desem buna layık mıyız dersiniz?
