Dünya böyledir işte! En sevdiğin insanın mezar taşına yazacak bir şeyler isterler senden!
Dışarda kar fırtına ve tipi var! Ama içim daha çok üşüyor! Yanlızlaşıverdik! Garip kaldık!
İnsanın dostunu kaybetmesi ne kadar zormuş meğer!
Eğer bir dostunuz yoksa çok anlamsız bir hayat yaşıyorsunuz! Bunu şimdilerde daha iyi anlıyorum!
Yılları unuturum hep! Doğum tarihim dahil –doğru tarihi bilmiyorum çünkü- hiçbir tarihi hatırlayamam kolayına!
Annem ne zaman gitti Unuttum!
Onun mezar taşını da ben yazmıştım!
Bir dilekçe mi olmalı? Gufran ve bağışlanma dileğiyle!
Yol uğradıp üstüne varanların gönlüne düşecek bir kor mu olmalı?
Bir intibah bir teemmül bir hatıra mı?
Ahireti kazanmadınsa dünya neye yarar! Diye yazmıştım annemin taşına!
Umut ederim kazanmıştı O!
Ah ellerini öpemediğim anacığım!
Pişman olmak neye yarar! Tarihleri unutmam ilgisizliğimden değil
Acıyın üzerinden zaman geçmediği için! Acın hiç eksilmedi içimden!
Hani bir mektubunda yazmıştın! Öğretmenlik yaptığım köyde ard arda iki kizım olunca!
“Oğul bir çınarın altında bin koyun eğelenir” diye!
O çınarı da sana gönderdim Aney!
Bilmem kaç yıl oldu!
Onun taşına ne yazdığımı hatırlamıyorum!
Şimdi diyorlar ki son gönderdiğin dostuyun taşına da bir şeyler yaz!
Evet zamanı geldi yazmalıyım!
Ama bu kalbimin söylediklerinden çok aklımın gördükleri olacak!
Besmele
Doğruluk, Fedakarlık ve Hizmet
Celal Tetiker Abi’nin hayatı
Kimin himmeti milleti ise,
O tek başıyla küçük bir millet
Küçük bir millet kadar Risale-i Nur’a hizmet eden Celal Tetiker Ruhuna Fatiha!
Aziz dost, sevgili abi, hep bilindiği söylenildiği gibi!
İlk karlar yağdı1 bunlar yer yüzünden kalkınca yeni çiçekler açacak!
Yeni bahar gelecek! Yeni Celaller doğacak dünyaya!
İsminiz bir süre daha yaşayacak mezar taşlarında!
Ve sıra benim mezar taşımı yazmaya gelecek!
Bilmem kime nasip olur! Ne yazarlar!
Ancak kabir taşına ne yazılacağından çok ötelere ne götüreceğimiz önemli değil mi?
Utanıyorum ne götüreceğim gerçekten!
Meğer dibi delik bir torbaya hep hayal doldurmuşum!