Rabbimiz şu kâinatı yaratmadan önce, Resulü Ekrem (sav)Efendimizin nurunu yaratmıştır. Sonra da bu kâinatı yaratmıştır. Yani bizim var oluşumuz onun hürmetinedir.
Bu iddiamızı, İbni Said’in (ra) rivayet ettiği bir Hadis-i Şerifle, pekiştirelim. Efendimiz (sav) buyuruyorlar ki:
“Ben yaradılışta insanların ilkiyim, peygamber olarak gönderilenlerin sonuncusuyum.”(39)
Diğer bir Hadis-i Şerifte ise Hz. Câbir (ra)
Peygamber efendimizden sormuş. “Ey Allah’ın Resulü eşya yokken Allah ilk defa neyi yarattı”?
Allah Resulü (sav) buyuruyorlar ki:
“Ya Câbir Cenabı Hak evvelâ senin peygamberinin nurunu veya risalet vazifesiyle görevlendirmek üzere ruhunu yarattı. Bilâhare bütün peygamberlerden sonra da cismini yarattı, umum insanlığa peygamber olarak gönderdi.” (40)
Bu Hadislerden anlaşılıyor ki Hz. Muhammed (asm) yaratılış itibariyle hem bir ilk hem de bir sondur.
Hem O’nun risaleti, şu imtihan meydanının açılmasına sebebiyet vermiş, ubudiyeti de öteki âlemin açılmasını netice vermiştir.
Madem onun varlığı varlığımızın sebebidir, o halde ona salatü selem getirerek teşekkür etmeliyiz. Çünkü O Allah’ın hem resulü hem de sevgilisidir.
O hâlde biz de onun yaşantısına bakarak yaşamalıyız ki Allah bizi de sevsin, inayet ve ikramına mazhar eylesin.
Bu konuda İbni Ömer (ra) Allah Resulü’nün bir tavsiyesini şöyle anlatır:
“Bir gün Allah Resulü(sav) omzumdan tuttu ve şöyle dedi: “Dünyada sanki bir garip veya yolcu gibi ol” buyurdu. Daha sonra da İbni Ömer şöyle dedi:
“Akşama ulaştığında sabahı gözetme, sabaha kavuştuğunda da akşamı bekleme, hastalanmadan sağlığın kıymetini, ölmeden önce de hayatın kıymetini bil”.(41)
Biz, akşam olunca sabaha çıkacağımız garantiymiş gibi onu merak etmiyoruz da, kıyametin kopmasını merak ediyoruz.
Ebul Abbas Sehl İbni Sa’d es-Saidî (ra) şu hadis-i rivayet etmiştir:
Bir gün Allah Resulü’ne (sav) bir adam geldi ve şöyle dedi: “Ya Resulallah! Bana öyle bir iş söyle ki onu yaptığım zaman, beni hem Allah hem de insanlar sevsin.” Allah Resulü (sav) şöyle buyurur: “Dünyaya fazla bağlanma ki Allah seni sevsin, insanların elindekilere göz dikme ki insanlar seni sevsin.” (42
Bu Hadisler gösteriyor ki Allah’ın ve insanların yanında sevimli bir insan olmanın yolu, Allah Resulünün tavsiyelerine uymaktan geçiyor.
Eğer insan ben O’na bakmadan yolumu kendim tayin edeceğim derse, şunun bunun arkasına takılır ve sürüklenip gider. Şeytan ve şeytan gibi insanlar, Allah Resulünün rehberliğinde yolunu tayin etmeyenleri çok kolay saptırıyorlar. Belki de dinin dışına da çıkarıyorlar, fakat o kendini dinin içinde olduğunu sanır.
Özetleyecek olursak şu varlık âlemine gelişimiz, onun hürmetine olduğuna göre, biz ona teşekkür borçluyuz. Ona teşekkür ise onun izinden yürümekle olur.
Kaynaklar:
(39) 500 Hadis, Ömeri Nasuhi, Diyanet işleri eski
Reisi No: 296, Basım yayın, İstanbul, 1961
(40) Risale-i Nurdaki kutsi Kaynaklar, Sayfa: (658) A.K. Badıllı, Envar Neşriyat İst.1992
(41) Riyazü’s-Sâlihin, İmam NeveviTercüme, Salih Uçan, Hadis No:(471) Basım yayın, Çelik yayınevi, Yayın Yılı İstanbul.1993; Buhari, Rikak 3.
(42) Riyazü’s-Sâlihin, İmam NeveviTercüme, Salih Uçan, Hadis No: 472 Çelik yayınevi, Yayın Yılı İstanbul.1993; İbn Mace, Zühd, 1