Bizi bizden daha iyi bilen Rabbimiz, Efendimize karşı bilmeyerek de olsa, bir saygısızlık yapılmasın diye bizi uyarıyor ve Hucurat Suresinde şöyle emir buyuruyor:
“Ey iman edenler! Söz ve davranışlarınızda ileri gidip de Allah’ın ve Resulünün önüne geçmeyin. Allah her şeyi hakkıyla işitir ve bilir.”(1)
Rabbimiz, sosyal hayatımızda lazım olacak prensipleri elçisi vasıtasıyla bize öğretiyor. Müslümanlar, yaşantılarını bu esaslara uyarak sürdürürlerse, Allah Resulünü memnun etmiş olurlar. Böylece Allah’ı da memnun etmiş olurlar. Hem de kendileri dünya hayatında dahi rahatlı bulurlar.
O vakit insanlar bu esaslar doğrultusunda yürümeli, uzmanı olmadığı konularda fikir yürüterek bana göre bu böyle olmalıdır dememelidir.
Peygamberimiz hayatta iken Allah’ın emirlerini ashabına tebliğ etmiş, onlarda harfiyen uygulamışlardır. İleri geri söz ve davranışlardan şiddetle kaçınmışlardır. Daha sonra gelenler de, Efendimizin hadislerini okurken veya dinlerken aynı hürmeti göstermişlerdir. Ashap ve onlardan sonra gelenler, nasıl peygambere saygıda kusur etmemişlerse, bize düşen de O’nun Hadislerini edeple dinlemek ve uygulamada kusur etmemektir.
Hatta İmam-ı Şafii’den bir hadis sorulsa, Efendimize hürmeten hemen toparlanıp ciddileşerek, samimi ve Allah Resulüne yakışacak bir tavırla sorulan hadisi cevapladığı nakledilir. O zaman bizde kariyerimiz ne olursa olsun, Efendimizin sünnetlerine karşı aynı saygıyı gösterirsek, ayeti kerimede verilen emre olan saygımızı göstermiş oluruz.
Dünya ve ahiret işlerini pürüzsüz yürütmek isteyen Müslümanlar, peygamber Efendimizin o konuda ki hükmüne bakmalıdır ki yanılmasın. Allah Resulü bugün burada olsaydı bunu böyle yapardı, deyip kendi küçük aklıyla hüküm vermesi son derece yanlıştır. Çünkü: Efendimiz dünü bu günü ve yarını Allah’ın izniyle hazırda görebilen bir peygamberdir.
Bunu böyle bilmeyenler, Kur’an-ı anlamıyorlar. Peygamber efendimizi de tanımıyor demektir. Zira Efendimizin getirdiği esaslar, Allah tarafından kendine öğretilen esaslardır.
İslam dini her iki hayatın şartlarını kendisi belirlemiştir. İnsanlar kendi kafalarına göre yasa yaparlar. Fakat daha yasa yürürlüğe girmeden böyle yasa olmaz demeye başlarlar. Kur’an’ın getirdiği yasa ise değiştirilirse, problem o zaman başlıyor!
Kura’an-ı Kerim, İnsanları uyarıyor. Eğer bir konuda ihtilafa düşerseniz onu Allah ve Resulüne götürün diye emir buyuruyor.
“Eğer bir konuda ihtilafa düşerseniz, meseleyi Allah’a ve Resulüne arzediniz. Böyle yapmanız hem daha hayırlı, hem de netice bakımından daha güzel olur.” (2)
Allah Resulü (sav) şu anda hayatta olmadığına göre, ihtilafa düştüğümüz konuları Kur’an ve hadis uzmanları heyetine götürmeliyiz. Kur’an’ın bu hükmü uygulamaya konulduğu devirlerde, pek çok milletlerin ve ayrı ayrı inanışların bir arada refah içinde yaşadıklarını tarih bize gösteriyor.
İnsanlığa yön vermek isteyenlerin kitap ve sünnete uymayan kuralları, insanlık için ne kadar zararlı olduğunu hep birlikte gördük ve görmeye de devam ediyoruz.
İnsanlığın tiryakisi olduğu küçük bir âdeti, küçük bir toplumdan kaldırmak için ne kadar uğraş verildiği malumdur. Hâlbuki Allah Resulü (sav) büyük ve pek çok kötü âdetleri; o laf anlamayan vahşi insanlardan, kısa bir zamanda kaldırmış ve yerlerine de ahlakın en güzelini yerleştirmiştir.
Öyle ki o güzel ahlakı o vahşi insanların damarlarına girmiş kanlarına karıştırmış ki karıncayı dahi incitmeyecek duruma gelmişlerdir. Allah Resulü (sav) yukarıda belirttiğmiz gibi daha pek çok harika icraatı yapmış ve pek çok sahada örnek insanlar yetiştirmiştir!
Bu konuda Üstad Bediuzzaman eserlerinde, şu ifadelere yer vermektedir:
“İşte şu Asr-ı Saadeti görmeyenlere, Ceziret-ül Arab'ı gözlerine sokuyoruz. Haydi, yüzer feylesofu (filozofları) alsınlar, oraya gitsinler. Yüz sene çalışsınlar. O zâtın, o zamana nispeten bir senede yaptığının yüzden birisini acaba yapabilirler mi”?(3)
Kaynaklar
(43) Hucurat Suresi 49/1
(44) Nisa Suresi, 4/59
(45) Sözler, Bediüzzaman Said Nursi, s.238, Envar neşriyat, İst.