Ey insan ve ey nefsim! Aklını başına topla, Allah cinler ve insanlardan öylelerini yaratmıştır ki; cehennemi onlarla dolduracağını vaat etmiştir! O yaratıkların vasıfları da şöyledir: Kalpleri vardır ama yok gibi hareket ederler, gözleri vardır ama gerçeği göremezler, kulakları vardır ama sanki işitmezler. Hâsılı onlar insan suretinde yaratılmış başka bir varlık gibidirler. Hatta onlar hayvanlardan da aşağıdırlar, çünkü gaflet içinde hayatlarını sürdürürler. Onların pek çoğu ömür sermayesini sanki hiç ölmeyecekmiş gibi, şu fâni hayata ve maddi lezzetlere sarf ederler. Sermayece en âlâ varlıklardan elli derece yüksek oldukları halde, en ednasından elli derece aşağı düşüyorlar. Ey gafil nefsim ve ey gafil insen! Sen hayatının gayesini ve hayatının mahiyetini, hem hayatının suretini, hem hayatının sırrı hakikatini, hem hayatının kemali saadetini bir derece anlamak itersen şu dokuz emre dikkat et:
Birincisi: Senin vazifen vücuduna bulunan duygular terazileriyle, İlahi rahmet hazinelerinde depo edilen nimetleri tartmak ve küllî manada şükretmektir.
İkincisi: Sen yaratılırken bedenine monta edilen cihazların anahtarlarıyla rabbimizin kutsi isimlerinin gizli definelerini açmak ve o mukaddes zatı o isimlerle tanımaktır.
Üçüncüsü: Şu dünya pazarında, mahlûkat nazarında, esma-i İlahiyenin ayineleri hükmünde olan garip sanatlarını ve latif cilvelerini bilerek hayatınla teşhir ve izhar etmendir. Mesela: Tıp dalında ki veya iletişim dalında ki gelişmelerle onun Şafi ve Mukaddir ismine ayine olduğun gibi, manevi âlemden haber veren ve duygularına tercüman olan halleri de izhar etmendir. İnsan Maddi, manevi gelişmeleri insanlık âleminin çarşısında sergilemek için yaratılmışsın.
Dördüncüsü: İnsanın asıl vazifelerinden biride Rabbül âlemin olan Halikının dergâhında hem hal diliyle hem söz diliyle ubudiyetini, kulluğunu ilân etmesidir.
Beşincisi: Nasıl bir asker, padişahından aldığı türlü türlü nişanları, resmigeçitlerde takıp padişahın nazarında görünmekle onun iltifat eserlerini sergilediği gibi, sen dahi ey insan! Esma-i İlahiyenin sana taktığı nazenin duygular vasıtasıyla ve gayet süslü libaslarıyla Şahidi Ezelî'nin nazarına görünmendir.
Altıncısı: Bütün hayat sahiplerinin Hâlikına, hayatlarıyla gösterdikleri tezahüratı ubudiyeti, kulluğu ve ortaya koydukları kulluk meyveleri Allah’ın varlığına işaret eder. Bize düşen o hayatı verene bilerek, tefekkür ile görüp şehadetle göstermek ve ubudiyetimizi arz etmektir.